₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪
Yıl sonundan bu yana, Qudu sokaklarındaki yayaların çoğu siyah altın kağıttan(*1) yapılmış “nao’e”(*2) giyerlerdi. Zhengdan Festivali(*3) yaklaşırken, sıradan insanlar evde hamur işleri ve yemek pişirirlerdi. Saray, ‘On Bin Yetkilinin Ziyafeti’ için malzemeleri on beş gün önceden tedarik etmeye başlamıştı. İmparatorluk Ziyafet Konağı’ndaki herkes koşuşturmakla meşguldü, ancak haremağaları hâlâ ceplerini doldurmak zorundaydılar.
(*1) 闹 蛾 Nao’e. Eski zamanlarda ipek veya “siyah altın” kağıttan çiçek veya böcek şeklinde kesilmiş bir baş aksesuarları.
![](https://i0.wp.com/ms-pacman.com/wp-content/uploads/2023/03/image.png?resize=239%2C189&ssl=1)
(*2) 乌金 纸 kömür veya “siyah altın” kağıt.
![](https://i0.wp.com/ms-pacman.com/wp-content/uploads/2023/03/image-1.png?resize=329%2C329&ssl=1)
(*3) 正旦 节 Zhengdan Festivali, yeni yılın başlangıcını ay takviminde ilk ayın ilk gününden kutlayan Bahar Şenliği olarak da bilinir.
Xiao Chiye kitabını hışırdattı ve şöyle dedi: “Dışarıdaki yetkililer başkente girdiğinde, başkentteki yetkililere ‘buz saygısı’(*4) ödemek zorunda kalmaları kaçınılmazdır. Ancak Pan Rugui o kadar etkileyici ki bu kadar iyi organize edilmiş bir liste hazırlamış: sadece listesine göre para yatırdıklarında barış içinde kalacaklardır.”
(*4) 冰 敬 Kelimenin tam anlamıyla, “Buza Saygı” (veya yazın “buza” saygı göstermek) Qing Hanedanlığı döneminde “Kömür Saygısı” ve “Ayrılış Saygısı” ile birlikte “Üç Saygı”nın sakıncalı uygulamalarından biridir. “Buza Saygı”, Başkent dışındaki memurlara yaz aylarında rüşvet vermek için kullanılan rüşvet görevlilerini ifade eder.
“Ve bunlar yalnızca yılın başındaki “küçük değişiklikler.” Lu Guangbai çayındaki köpüğü kenara itti. “Sana açıklayayım. Pan Rugui yönetimindeki küçük haremağasının bir yılda aldığı para, sınırdaki bir Tabur Komutan Muhafızının iki yıllık maaşının çok üstünde. Dazhou her yıl askeri birlikleri kullanıyor ve Maliye Bakanlığı bizden birlikleri konuşlandırmamızı her istediğinde, bize yalvarmak ve bunu yapmak için bizi ikna etmek zorundalar. Ama savaş bittikten sonra, ödemelerimizi talep eden piçler oluyoruz.”
“Efendiler, parası olanlardır,” dedi Xiao Chiye gülümseyerek.
“Yeni yıldan önce İmparatoru kurtarmaya geldiğimizde, Libei birliklerimiz ilerlemek için kar ile mücadele ettiler. Adamlar ve atlar yorgun ve Zırhlı Süvari’nin teçhizatının onarımının bahar başlamadan önce tamamlanması gerekiyor. Atölye parasına günlerdir borçluyuz. Her şey için para gerekiyor.” Zhao Hui kafasındaki hesaplamaları dikkatlice yaptı ve “Qudu’ya girmeden önce, çiftçilikle uğraşan(*5) Libei birlikleri yıllık tahıl hasadını paraya çevirdi. Her gün, her kuruşu saymalı ve hiçbirini heba etmemeliyiz. Kalıtsal Prensimizin Eşi, yeni yıl ve diğer festivallerde konut için pahalı kıyafetler almaya bile cesaret edemiyor. Pan Rugui gibi bir saray haremağasının topladığı para, Duanzhou’nun toplam vergi miktarını çoktan aştı. Soruşturan Denetçiler, yerel yönetimlere devredildiklerinde ağırlıklarını ortaya koyarlar. Ama ne olmuş yani? Qudu’da osurmaya bile cesaret edemezler!”
(*5) 軍屯 garnizon görevlerini yerine getiren askeri birlikler (çoğunlukla sınır bölgelerinde) ve sınır garnizonlarına tahıl tedarik etmek için çiftlik birlikleri.
“Ne yapalım, biz fakiriz.” Lu Guangbai dövündü, “Her yıl para konusunda endişelenmemiz gerekiyor. Jiming bu sefer Başkent’e bir gezi yaptı, bu yüzden Maliye Bakanlığı bunu kendi adına ertelemeye cesaret edemedi ve uzun zaman önce Büyük Sekreterliğe talebini sundu. Pan Rugui de kendisi gibi davranmış ve onun onayını uygun bulmuştur. Başkent’ten ayrılmadan önce fonlar teslim edilmeli.”
“En Büyük Kardeşimiz var.” Xiao Chiye kitabı bir kenara bırakıp Lu Guangbai’ye baktı. “Ama sen ne yapacaksın?”
“Majesteleri benimle görüşmedi.” Lu Guangbai konuştu, “Lu Klanı, Qudu’da popüler değil. Sekiz Büyük Klan bizi her zaman çölden gelen vahşiler olarak gördüler ve Hua Klanı gözümüzün içine bile bakmadı. Ama bana Pan Rugui’ye ’saygılarımı ‘ (*6) göstermemi söyleseniz bile, param yok. Evde o kadar fakiriz ki, masaya yemek bile zar zor koyabiliriz. Diğer yerler, birliklerinin çiftçilik yapması için arazileri yetiştirebilir ve bu, ihtiyaçları karşılamak için en azından acil bir önlemdir. Ancak Bianjun Komutanlığımızın kilometrelerce sarı kumu var. Çiftçilik yapmak istesek bile, tarlalarımız yok. Bu sefer, askerleri hızlı bir keşif gezisine gönderdik ve yolculuk sırasında erkekler ve atlar için tüm yiyecekler Başkomutan Qi’nin kişisel birikimiyle ödendi. Açıkça söylemek gerekirse, hepsi Başkomutan Qi’nin anlayışı ve sempatisi sayesinde oldu. Aksi takdirde, askerlerim Tianfei Gözetleme Kulesi’ni asla geçemezdi. Ama Başkomutan Qi’nin ne kadar parası var? Eski İmparatorluk eşinin ona bıraktığı çeyizinin kalıntılarını kullanıyor! Kendi özel birlikleri neredeyse kendi pantolonlarını satmanın eşiğinde! Maliye Bakanlığı her gün benimle Taiji(*7) oynamaya devam ediyor. Görevi ihmal etmek mi, ha? Değerimi bir kenara itmeye devam ediyorlar ve fonları bana tahsis etmeyi reddediyorlar, benim gibi bir ahmağın onlar hakkında hiçbir şey yapamayacağını düşünüyorlar.”
(*6) 孝敬 kişinin ebeveynlerine ve büyüklerine kelimenin tam anlamıyla saygı ve aileye saygı göstermek, ancak aynı zamanda birinin üstlerine armağan yağdırmak anlamına da gelir. Bu bağlamda, hediye ve para ile rüşvet ve iyilikler kastedilmektedir.
(*7) 打 太极 Taiji, yavaş, dairesel hareketler içeren eski bir Çin egzersizi veya dövüş sanatı türüdür. Taiji’yi biriyle oynamak, sorumluluğu başkasına yükleyip durmaktır.
Lu Guangbai, ender görülen bir öfke gösterisiyle küplere bindi. Engel olamamıştı. Bianjun Komutanlığı çölün sınırları boyunca savunuyordu ve Libei dışındaki Biansha Süvarileri’yle en çok ilgilenen Garnizon Birlikleri idi. Tüm yıl boyunca ölümüne çalıştılar, sadece pala bıçaklarının altında yaşamak için her yere koştular. Yeterince uyuyamıyorlardı ve asla doyamayacaklardı. Qudu ona zulmediyordu ve Biansha Kontu uzun zamandır prensler arasında tanınmış bir dilenci olmuştu. Klanı, kendilerine verilen ödüllerin hiçbirini saklamamıştı bile; hepsi paraya çevrilmiş ve askeri malzemeleri desteklemek için kullanılmıştı.
Xiao Jiming düzgün bir şekilde giyindikten sonra, hizmetçiler tek sıra halinde ayrıldı ve sadece dördünü odada bıraktı. Xiao Jiming çay fincanını kaldırdı ve çayından bir yudum aldı. Telaşsız bir şekilde, “Bu yıl zamanlama iyi – Zhengdan ‘On Bin Yetkilinin Ziyafeti’. Qi Zhuyin şimdiden burada olmalı, değil mi?”
Lu Guangbai, “Bu doğru. Başlangıçta endişelendim, ama ikinci kez düşündüm de istediklerini yapsınlar ve bu meseleyi devam ettirsinler. Başkomutan Başkent’e girene kadar geciktirirlerse, peki o halde, onlara bol şans.”
Xiao Jiming, “Şu anda Qudu’daki en popüler kişi. Qudu’daki ‘tefeciler’ olan yerel haydutlar ve holiganlar bile yüz vermek zorunda. Önceki borç geri ödenebilir, ancak ona her zaman tek başınıza güvenemezsiniz. Bianjun Komutanlığı önemlidir. Dün duyduğum duruma göre, Maliye Bakanlığı sizden bu yıl tekrar acemi asker toplamanızı isteyecek.”
Lu Guangbai çay fincanın kenarını okşadı, “Acemi mi? Aklından bile geçirme. Artık Zhongbo’nun Altı Makamı’na bir şey olduğu için hepsi ölümden korkuyor. Bianjun Komutanlığı’nın Biansha On İki Kabilesi tarafından bıçaklanmasından endişe duyuyorlar ve hatta yirmi bin asker ve atımın yeterli olmadığını düşünüyorlar. Mesele şu ki askerleri işe alabiliriz, ama onlara ödeyecek paramız var mı? Onları beslemeye ve eğitmeye gücüm yetmez. Bu yıl boynuma bıçak dayasalar bile bunu yapmayacağım.”
Xiao Chiye aniden oturuşunu dikleştirdi ve konuştu, “Doğru. Geçmişte, Maliye Bakanlığı, Zhongbo’nun Altı Makamı’na askeri fon ve erzak tahsis etme konusunda en hızlı olanıydı. Adamlar bu sefer öldü, böylece para konusunu bir kenara bırakabiliriz. Ama tahıllar nerede? Biansha Süvarileri kaçarken yanlarında bu kadar tahıl taşıyamaz.”
Kalan üç adam ona baktı.
Lu Guangbai konuştu, “Aptal delikanlı, bunu merak etmeyi bırakabilirsin. Tahıl geri alındı ve geçen yıl Juexi’nin On Üç Şehri’ne borçlu olunan maaşları karşılamak için kullanıldı. Maliye Bakanlığı’nın konudan sıyrılmasının nedenini tahmin edemiyor musunuz? Son yıllarda, Sekiz Büyük Klan, Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü haline geldi ve ekipman ve bütçeleri Dazhou’daki en iyiler. Tüm bu para doğrudan vergi fonlarından alınır. Bir düşün, toplam iki milyon. Herhangi bir insan bu hesabın ne kadar çılgınca olduğunu bilir. Ancak hem Dul İmparatoriçe hem de Kıdemli Kâtip Hua bu konunun peşinden gitmedi. Öyleyse, Maliye Bakanlığı’nda kim bu konuyu açmaya cesaret edebilir? Devlet Hazinesi, paranın bu kısmını boşaltıyor. Geçen yıl, Juexi’nin On Üç Şehri bir çekirge salgınıyla vuruldu ve o yıl gerçekten hasat edilen tek bir tahıl bile yoktu. Peki, afet yardımı için parayı nereden bulacaklar? Afet kurbanlarına yardım etmek için vilayet içindeki çeşitli rütbelerden tüm yetkililere özel tahıl stoklarını serbest bırakmaları için zorunlu bir emir veren İl İdaresi Komiseri Jiang Qingshan’a teşekkür edildi. Bu nedenle Jiang Qingshan yüz binlerce kişiyi kurtardı, ancak sonunda Juexi’deki çeşitli memurlar ondan nefret etti. Yılbaşından önce tahsildarların evinin girişini bile kapattığını duydum. O, ikinci sınıfın yüksek rütbeli bir taşra memuru, ama yine de seksen yaşındaki annesi, borçlarını ödemek için hâlâ dokuma yapmak zorunda! Qudu hâlâ parayı serbest bırakmasaydı bu onları ölüme zorlayacaktı. Sonuç olarak, Kıdemli Kâtip Hai bir anma töreni sundu ve eksikliğini zar zor telafi etmeden önce yarım ay boyunca Büyük Sekreterlik ve Pan Rugui ile yarıştı.”
Zhao Hui kendini tutamayarak, “Bu insanlar yoksul olduklarını söylüyorlar, ancak rüşvet parasının hepsi büyük meblağlar. Öte yandan, gerçek işi yapanların hepsi kemerlerini sıkarken yumurta kabukları üzerinde yürüyorlar.(*7.1) Bu sefer Qudu’ya da gelmeyebiliriz. Bu gerçekten insanı cesaretini kırıyor,” dedi.
(*7.1) kişinin sözleri veya eylemleri konusunda son derece dikkatli olması
Evin dışında kar yağıyordu, ama içeride şenlik havası yoktu. Dağınıklık birbiri ardına yığılmaya devam ediyordu ve Qudu’daki tüm yeni manzaralar, yüzeyde sis gibi süzülüyordu. Yarası henüz iyileşmemişti ve iltihap tüm alanını kirletmiş olsa bile onu sarmaları gerekiyordu. Kar, her şeyi güzelce gizlemek için o kadar doğru zamanda gelmişti ki fark etmiyormuş gibi davranabilirlerdi. Bu aptalın cennetinde herkes bir ayyaş gibi yaşayabilirdi.
◈ ◈ ◈
Gecenin bir yarısı Pan Rugui gözleri kapalı bir şekilde kanepede oturuyordu. Doğal renkli kağıt çiçek, meditasyondan sonra ellerini silebilmesi için elinde duruyordu. Xiaofuzi, elinde bir fırça kutusu tuttuğu ve taburede dikkatle beklediği için ağır bir şekilde nefes almaya bile cesaret edemiyordu.
Bir saat sonra Pan Rugui nefes verdi ve gözlerini açtı. Xiaofuzi fırçayı hemen ona sundu. Pan Rugui kaşlarını çatarak avucuna birkaç kelime yazdı.
Xiaofuzi yağ çekerek şöyle dedi: “Atamız son zamanlarda Majesteleri’nin öğretilerini aldıktan sonra giderek daha sağlıklı hale geliyor. Daha önce bu torun, yükselen mor bulutun(*8) hafif bir tutamını bile gördü!”
(*8) Mor bulutun eski günlerde hayırlı bir alamet olduğu düşünülüyor.
Pang Rugui ellerini sildi ve “Tören Müdürlüğü’ne neden hiç katılamadığınızı biliyor musunuz?” diye sordu.
Xiaofuzi cevap verdi, ” Atam bana düşkün.”
“Sana düşkün olması başka bir şey.” Pan Rugui kağıt çiçeği Xiaofuzi’nin koynuna fırlattı. “Durumu okuyamamak başka bir şey. Majesteleri iki yıldır aydınlanıyor ve hâlâ mor bir aura yaymıyor. Ben sadece bir köleyim. Nasıl ondan önce yükselebilirim? Bu sınırlarımı aşmıyor mu?”
Xiaofuzi sıcak çayı Pan Rugui’ye verdi. Sevinçle gülümsedi ve konuştu, “Atam benim efendim ve bu yüzden Atam benim Cennetim. Atalarının meditasyon yaptığını görmek, Büyük Yüce İhtiyar Lord’un (*9) ölümlü dünyaya indiğini görmek gibidir! Nasıl bu kadar düşünebilirim ki?”
(*9) 太上老君 Tai Shang Lao Jun veya Büyük Yüce İhtiyar Lord, Taoizm’de bir tanrıdır. Klasik Tao Te Ching’i yazan Laozi’nin Tai Shang Lao Jun’un enkarnasyonu olduğuna inanılıyor.
“Mım.” Pan Rugui ağzını çalkaladı. “Şu sizin ataya saygınız kendi başına bir beceri olarak adlandırılabilir.”
Xiaofuzi, Pan Rugui’nin bacağına yaklaşırken bir “hehe”-ledi, “Zhengdan Festivali olduğu için Atam’a saygımı göstermem gerekiyor. Yeni yıldan önce festivale hazırlanırken, Prens Chu’nun Malikanesi’nde çarpıcı bir güzellik gördüm! Etrafta bazı araştırmalar yaptım. Majesteleri onu zaten kullanamaz, bu yüzden onun yerine ataya olan saygımın bir göstergesi olarak onu size vermek benim için çok önemli.”
Pan Rugui, “Ne kadar etkileyici? Üçüncü Küçük Hanım ile karşılaştırabilir mi? Dahası, bu Prens Chu’nun kadını değil mi? Zorba ve otoriter öfkesi göz önüne alındığında, korkarım onun bu kadar kolay gitmesine izin vermeyecektir.”
Xiaofuzi, “Prens Chu ne kadar asil olursa olsun, Majesteleri’nden bile asil olamaz, değil mi? Majesteleri hiçbir şey söylemedi, bu yüzden onu Atam’a takdim etmem doğru değil mi? Ayrıca, bu konuda endişelenmenize gerek yok. Sizi temin ederim ki tüm uygun düzenlemeler bahar başlamadan önce yapılacaktır. Onu kabul edip etmediğinize bakılmaksızın ona göz koyduğunuzda, bu onun şansı olacak.”
Pan Rugui çay fincanını bir kenara bırakıp, “Acelesi yok. Ben açgözlü ya da şehvet düşkünü biri değilim. Prens Chu’yu yetiştirdiğinizden beri, onunla aynı öfkeye sahip olan Bay Geçinip Giden İkinci Genç Efendi Xiao, son zamanlarda nasıl?”
Xiaofuzi, Pan Rugui’nin uyluğuna vurarak masaj yaparken, “Heh! Atam, bu İkinci Genç Efendi Xiao gerçekten bir efsane. Başkent’e geldiği ilk geceden beri, diğerleriyle içki içiyor! İçmek ve eğlenmek dışında ciddi bir iş yapmadı. Prens Chu ve takımı onunla eğlenmeyi seviyor. Gerçekten de bir tüyün kuşları bir araya gelirmiş!”*
Ç.N.: Bir deyim, Türkçe karşılığı, it ulur, birbirini bulur.
“Bu iyi… Ama yine de Xiao Klanı’nın bir üyesi. Majesteleri onu konfor için çok yakın olan İmparatorluk Sembol hizmetine yerleştirdi. Beni tedirgin ediyor.” Pan Rugui bir an düşündü, sonra aniden gülümsedi ve “Onu göndermek için mükemmel bir yer düşündüm. Ayakkabılarımı giydir. Majestelerine hizmet etmek için Mingli Salonu’na gidiyorum!”
Ertesi gün Zhengdan Festivalinin “On Bin Yetkilinin Ziyafeti” idi. Ziyafet boyunca pek bir şey olmamıştı ve tam ziyafet sona ermek üzereyken, İmparator Xiande’nin sözlerini duydular.
“Ah Ye, bu günlerde Qudu senin için rahat mıydı?”
Xiao Chiye mandalinayı soymayı bıraktı ve cevap verdi “Majestelerine cevap vermek gerekirse, rahattı.”
İmparator Xiande, Xiao Jiming’e döndü ve “Bunu düşünüyordum. Ah Ye’yi İmparatorluk Sembol Hizmetine koymak bir yetenek israfıdır. Savaş alanında bulunmuş iyi bir çocuk. Onu benden önce tutmak onun için çok büyük bir acı. Şuna ne dersin? Ah Ye’nin İmparatorluk Ordusu’na girmesine izin ver. İmparatorluk Ordusu Genel Naibi(*10) Xi Gu’an’dı, ama artık yönetmesi gereken Sekiz Büyük Eğitim Bölüğü var. İşi başından aşkın. Onun yerine Ah Ye geçsin.”
(*10) Vali, aynı zamanda Genel Naip olarak da bilinir.
Lu Guangbai hemen kaşlarını çattı.
En azından İmparatorluk Sembol Hizmeti, İmparatorun önünde görev yapacaktı. Bir şey olursa, Majesteleri bunu görmezden gelemezdi. Ama İmparatorluk Ordusu ne işe yarardı? İmparatorluk Ordusu artık Qudu’nun ayak takımıydı. Bu bir ödül müydü? Bu nasıl bir ödül olarak kabul edilebilirdi?!
Lu Guangbai, Xiao Chiye’nin şükranlarını sunduğunu görünce ayağa kalkmak üzereydi.
“Bir Naip, kulağa tıpkı bir Başkomutan gibi heybetli geliyor.” Xiao Chiye anlamsız bir şekilde gülümsedi ve “Teşekkür ederim, Majesteleri!” dedi.
Kıdemli Kâtip Hua yüksek sesle güldü, ” Majesteleri bilgedir! Kalıtsal Prens, işte kahraman olmak üzere olan bir genç.”
Tebrik sesleri ziyafet sırasında gelgit gibi yükselip alçaldı. Xiao Jiming gülümsedi ve Xiao Chiye’ye bakarken hiçbir şey söylemedi.
Lu Guangbai şarabı içti ve yan taraftaki Zhao Hui’ye bir şey söylemek için başını eğdi. “…Böyle bir düzenleme açıkça Jiming’in kalbini hedefleyen bir ölüm cezasıdır.”
Ziyafet dağıldıktan sonra Xiao Chiye iz bırakmadan ortadan kayboldu.
Hayta arkadaşları onu terfi ettiği için tebrik etmek istemişti. Bu yüzden onları içmeye götürdü. İçtikten sonra gece yarısı tekrar ortaya çıktıklarında, hepsi yalpalıyordu.
Prens Chu, Li Jianheng, Xiao Chiye’den birkaç yaş büyüktü. Gerçek bir serseriydi. Tahtırevan koltuğuna oturmadan önce Xiao Chiye’nin kolunu çekip sarhoş sersemliği ile, “Ne kadar yeteneklisin! İmparatorluk Ordusu, ha. Devriyeler veya savunmalarla uğraşmana gerek yok. Bu çok boş bir iş ama yine de maaş alabiliyorsun. Parayı alırsın ve hayatını tehlikeye atmana gerek kalmaz. Dünyadaki en iyi şeyler kucağına düştü! Gizlice kibirleniyor olmalısın!”
Xiao Chiye de gülümsedi; hatta kötü bir gülümsemeydi, “Bu doğru. Bu yüzden seni içmeye davet etmek için zaman kaybetmiyorum. Gelecekte birlikte, Qudu’da delireceğiz!”
“Doğru doğru!” Li Jianheng, şiddetle Xiao Chiye’nin omzunu okşadı. “İşte ruh budur! Birkaç gün sonra evime gel. Onları toplayıp… Senin için tekrar kutlamalarını sağlayacağım…”
Xiao Chiye, tahtırevanın uzaklaşmasını izledi ve atının üstüne atladı. Hongyan Sıra Dağları’nın eteklerinde -vahşi atların yavrusu- olan atını kişisel olarak eğitmiş ve evcilleştirmişti. Göğsündeki beyaz bir leke dışında her tarafı siyah olan hızlı ve cesur bir ilahi attı.
Xiao Chiye atını öne doğru sürdü. Caddenin iki yanındaki dükkânlar onu uğurlamak için fenerleri yakmak üzereydi. Elini kaldırdı, “Söndürün onları. Yakmayın.”
Dükkân görevlileri birbirlerine baktılar, ama ona itaatsizlik etmeye cesaret edemediler. Fenerler, yolda sadece donmuş ayın loş parıltısı ve buzlu kar kalana kadar teker teker söndü.
Xiao Chiye ıslık çaldı ve akdoğan rüzgârın ıslığı arasında gecenin karanlığından aşağı indi. Daha sonra dehlemek için ata vurdu. Eyerinin altındaki at sıcak hava üfleyip homurdanarak ani bir hamle yaptı.
Şiddetli rüzgâr Xiao Chiye’ye karşı çılgınca bir saldırı başlattı ve içmekten dolayı kızaran yüzündeki sıcaklığı dağıttı. Karanlıkta, köşeye sıkışmış öfkeli bir canavar gibi görünüyordu. Toynak sesleri, çarpışmaların büyük gürültüsüne dönüştü. Issız sokaklarda dörtnala gitti. Karanlık, gülümseyen yüzünü, geriye kalan tek şey soğuk ve yalnız bir sessizlik olana dek yırtıp attı.
Xiao Chiye aniden devrildiğinde, at bilinmeyen bir süredir koşuyordu. Kar yığınına ağır bir şekilde çarpmıştı ve kısa bir an başı öne eğik olarak orada kaldı.
At, toynaklarını kaldırdı ve onu dürtmek için başını eğmeden önce onun etrafında dolaştı. Akdoğan atın sırtına tünemişti ve ona bakmak için başını yana eğdi.
Xiao Chiye buna bir an dayandıktan sonra kollarını kaldırdı ve kustu. Uzun bir süre sonra ayağa kalktı ve duvara yaslandı. Başparmağındaki kemik başparmak yüzüğü biraz büyüktü ve bir yere düşmüştü. Karda onu aradı, ama sonra birisinin kısa bir mesafede bir soru fısıldadığını duydu. “Kim var orada?”
Xiao Chiye onu duymazdan geldi.
İmparatorluk Ordusu Bölüğü Komutanı, fenerinin kendisine doğru parladığını hissetti ve “Ne cüretle… Ekselansları?” dedi.
Xiao Chiye başını çevirdi ve “Beni tanıyor musun?” diye sordu.
İmparatorluk Ordusu Bölüğü Komutanı dürüstçe başını salladı. “Lordlardan hangisi olduğunuzu bilmiyorum …”
“Ben senin ağabeyinim.” Xiao Chiye kirli pelerini attı ve başparmak yüzüğünü aramaya devam etmek için gözlerini indirdi. Nefesi altından öfkeyle küfretti, “Feneri bana ver. Defolabilirsin.”
İmparatorluk Ordusu Birliği Komutanı dikkatlice yaklaştı, “Siz İkinci Genç Efendisiniz, değil mi? Emri yeni aldık. Hâlâ karanlık ve soruşturma için çok erken. Yarın tekrar gelirseniz hâlâ zaman var…”
Xiao Chiye elini uzattı ve İmparatorluk Ordusu Bölüğü Komutanı feneri ona verdi. Xiao Chiye, “Burası neresi?” diye sordu.
İmparatorluk Ordusu Birlik Komutanı saygıyla cevapladı, “Qudu’nun sınırı. Zhao Zui Tapınağı. “
Xiao Chiye, “Gidebilirsin,” dedi.
Bölük Komutanı geri çekildi ve Xiao Chiye’nin konuştuğunu duyduğunda ayrılmak üzereydi. “Shen Zechuan burada mı? Bu duvarın ötesinde mi? “
“Doğru.” Bölük Komutanı gittikçe daha endişeleniyordu. “Gözaltına alındı…”
“Onu dışarı çıkar.”
Şaşkın Bölük Komutanı acele ederek, “Bu nasıl olur?! Genel Naip olsanız bile, bunu yapamazsınız! Majesteleri İmparator’un buyruğuna göre kesinlikle… “
Xiao Chiye feneri kaldırdı ve “İmparatorluk Ordusu’nda son söz bende,” dedi.
Manga Komutanı tereddütle konuştu. “Öldürmeyin, öldürmeyin…”
“Sikeyim, onun dışarı gelip bana bir şarkı söylemesini söylüyorum!” Xiao Chiye aniden feneri bir kenara attı. Işık hızla söndü. Karanlıkta durdu, gözleri şeytaniydi.
₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪
P / s: karakterlerin isimleri ve başlıkları hakkında kafası karışmış olanlar için bir hatırlatma olarak, Spoiler vermemek için çeviri ilerledikçe güncellenecek bir karakter sözlüğü var.
(Tabi biz hepsini çevirdik )